အပိုင္း( ၆ )တိုေတာင္းသြားတဲ႔အတြက္ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်...။
((((ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုအရင္းျပဳ႕၍....၇*))))
အခန္းတံခါးဘဲတီးသံေျကာင့္လြန္းတခါတံခါးသြားဖြင့္ေပးလိုက္သည္။
"ေျသာ္,ေကာင္းျမတ္..လာေလ,"
ေကာင္းျမတ္အိမ္ထဲကိုဝင္လာကတည္းကသတိထားမိသည္လြန္တခါတေယာက္မ်က္နွာမေကာင္းျဖစ္ေနသည္။
"မမလြန္းးေနမေကာင္းဘူးလား???မ်က္နွာလည္းမေကာင္းပါလားး"
"ေျသာ္ေကာင္းျမတ္ကိုမမတခုေျပာစရာရွိတယ္...ေနာက္ကိုမမကိုလြန္းလို႔မေခၚပါနဲ႔ေတာ့,လက္ရွိလြန္းတခါေသသြားျပီ..ဒီေတာ့မမကိုေစာနန္းခင္လို႔ေျပာင္းေခၚေစခ်င္တယ္ေကာင္းျမတ္"
သို႔နွင့္ဧည့္ခန္းထဲတြင္ဝင္ထိုင္လိုက္ျကကာ.
"ဟုတ္မမ.ဒါနဲ႔မမမ်က္နွာမေကာင္းပါလားးဘာျဖစ္လို႔လဲ..သိခြင့္ရွိရင္သိခ်င္ပါတယ္"
သို႔နွင့္လြန္းတခါသက္ျပင္ကိုေလးတြဲစြာခ်ကာ,
"ေန႔လည္ကဟိန္းဇင္ကိုနဲ႔ေတြ႔တယ္ေကာင္းျမတ္.."
"ဟင္..???"
ဟိန္းဇင္ကိုနာမည္ျကားလိုက္ရေတာ့ေကာင္းျမတ္တေယာက္ပ်ာပ်ာသလဲျဖစ္သြားေလသည္။
"သူဘာေတြေျပာေသးလဲမမ.သူရိပ္မိသြားလားး"
"အဲ႔ေျကာင့္နာမည္အေခၚေဝၚကအစေျပာင္းမွရမယ္..သူကသိပ္ပါးနပ္တာ,သူ႔ကိုေလ်ာ့တြက္လို႔မရဘူးးး"
"သူဘာေတြေျပာေသးလဲမမ"
ေကာင္းျမတ္တေယာက္သိလိုစိတ္ပ်င္းပ်ေနေတာ့ေလျပီ။
"လြန္းတခါကိုသူမေမ့ေသးဘူး..သူေနာင္တရေနျပီလို့ငါ့ကိုေျပာလာတယ္.."
ထိုအခါေကာင္းျမတ္လြန္းတခါမ်က္နွာကိုျကည့္ကာ..
"မမ..သူ႕ကိုမေမ့ေသးဘူးလားးးအခုသူ႕အတြက္မမခံစားေနရတာလားး"
ထိုစကားေျကာင္လြန္းတခါေကာင္းျမတ္ကိုေသခ်ာျကည့္မိေတာ့သည္။
""မင္းဒီကိုလာတာဆိုေတာ့ေရွ့ေနမင္းတခုခုေျပာခိုင္းလိုက္လို့ျဖစ္မယ္..ေျပာပါ..ဘာအေျကာင္းလဲ.."
လြန္းတခါစကားျဖတ္လိုက္မွန္းေကာင္းျမတ္သိပါသည္။သူမမွမေျဖတာဘာတတ္နိုင္ေတာ့မွာလည္းဗ်ာ,။
""ဟုတ္ပါတယ္မမ,အန္ကယ္ကေျပာခိုင္းလိုက္ပါတယ္..ေစာနန္းခင္ရဲ႕ေမာင္ျမဝတီျမိဳ႕မွာေတြ႕လိုက္ရတယ္လို႔သတင္းရတယ္တဲ႔"
ထိုစကားေျကာင့္လြန္းတခါအတိုင္းအဆမသိေပ်ာ္ရႊင္မိသည္။ထို႔အတူအခန္းနံရံေထာင့္တြင္မတ္တက္ရပ္ကာနားေထာင္ေနေသာေစာနန္းခင္၏ဝိညာဥ္သည္လည္းအတိုင္းအဆမသိေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္ကိုသူမကမွလြဲ၍ဘယ္သူကပိုသိနိုင္မလဲ။
"ေသခ်ာရဲ႕လားေကာင္းျမတ္"
"ေသခ်ာသေလာက္ရွိတယ္မမ..ျမဝတီကလက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာစားပြဲထိုးေနတာကိုေတြ႕လိုက္တာတဲ႔"
"ဒါဆိုလိုက္သြားျကမယ္ေလ..ဘယ္ေတာ့ေလာက္သြားျကမလဲ"
"မနတ္ျဖန္ေတာ့အဆင္မေျပေသးဘူး..သန္ဘက္ခါေလာက္မွသြားျကမယ္ေလ.."
"မသ္းမအားဘူးဆိုေတာ့လည္းဘယ္တတ္နိုင္ပါ့မလဲ..သန္ဘက္ခါေပါ့.."
***********************************
'"ကိုေနေကာင္းရဲ႕လားးထားလာမယ့္၂၃ရက္ေန႔ဆိုေမြးျပီကိုရဲ႕..ဝမ္းမသာဘူးလားကို.."
ထားသခင္ရဲ႕စကားသံကိုျကားေယာင္ရင္းစိတ္ထဲတြင္ေလးလံေနသည္။
ဒီကေလးကတကယ္ပဲသူ႔ခေလးမွဟုတ္ရဲ႕လားအေတြးမ်ားစြာဖြင့္ေမြ႔ယာထက္တင္အိပ္စက္ရင္းစဥ္းစားမိသည္။
ျပီးအိပ္မက္..ထိုအိပ္မက္ကအေတာ္ထူးဆန္းေနသည္။တေခါက္တည္းသာမပ္ခဲ႔ေပမယ့္အသည္းစြဲေအာင္ေျကာက္ေနတုန္းပဲ။
ျပီးေတာ့ေစာနန္းခင္..သူမသည္လည္းထူးဆန္းေနသည္။အေနအထိုင္အသြားအလာအေျပာအဆို..ေနဦးးငါသူ့ကိုတေနရာရာမွာေတြ႕ဖူးတယ္..ဟုတ္တယ္..ေသခ်ာပါတယ္..ငါသူ႔ကိုေတြ႕ဖူးတယ္..စဥ္းစားစမ္းးးစဥ္းစားစမ္းး။
""ဖ်န္းးးးးး"
""အားးးး"
"မင္းဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲကြ"
"ထားသက္သာရဲ႕လားး"
"အစ္မ..အစ္မအဆင္ေျပရဲ႕လားးမတ္တပ္ထရပ္လို႔ရလားးး"
ဖ်တ္ခနဲသတိရမွတ္မိသြားေလျပီ။စားေသာက္ဆိုင္မွာထားသခင္နဲ႔လြန္းတခါတို႔ရဲ႕ရန္ပြဲထဲတြင္လြန္းတခါကိုေပြ႕ထူခဲေသာမိန္းကေလးးဟုတ္ျပီ။
သူပဲ...သူပဲေသခ်ာတယ္..။
"သူ့နာမည္ကေစာနန္းခင္လို႔ေခၚတယ္ေမာင္ရင္..အေမရိကမွာေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းေလ..ခုအလုပ္ရွယ္ရာရွင္အတြက္ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္တာတစ္ပတ္ပဲရွိေသးတယ္""
ခ်က္ဆိုနားခြပ္ကမီးေတာက္ေလေတာ့သည္။ခ်က္ခ်င္းေရွ့ေနမင္းစကားမ်ားကိုျပန္လည္ျကားေယာင္လာမိရင္းတျဖည္းျဖည္းရႈပ္ေထြလာခဲ႔ေတာ့သည္။
ေရွ့ေနမင္းေျပာေတာ့အေမရိကမွာလြန္းနဲ႔အတူေက်ာင္းတတ္ေနတာ..ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္တာမျကာေသးဘူးးတပတ္ပဲရွိေသးတယ္..။
သူဘယ္သူလဲ...သူ့မွာဘာအျကံစည္ရွိေနတာလဲ...ဘာလို႔လြန္းနဲ႔အတူအေမရိကမွားေက်ာင္းေနဖတ္သူငယ္ခ်င္းလို႔လိမ္ရတာလဲ။
ေရွ့ေနမင္းကလြန္းတခါရဲ႕မိသားစုေရွ့ေနျဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ဘာလို႔ခုလိုပီပီရိရိလိမ္ေျပာရတာလဲ။
ထူးေတာ့ထူးဆန္းေနျပီ..မင္းဘယ္သူလဲေစာနန္းခင္..ဘာလို႔ဟန္ေဆာင္မ်က္နွာဖုံးစြပ္ငါတို႔ဘဝထဲကိုဘာအျကံစည္နဲ႔ေရာက္လာရတာလဲ..
မင္းဘယ္သူလဲ..ငါမရေအာင္ေဖာ္ထုပ္ျပမယ္..မင္းစြပ္ထားတဲ႔မ်က္နွာဖုံးကိုငါမရေအာင္ဆြဲခ်ြပ္ျပမယ္..မင္းေစာင့္ျကည့္ေနလိုက္..။
သို့နွင့္beerဗူးကိုဖြင့္ကာေမာ့ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
သန္ဘက္ခါျမဝတီသို႔ခရီထြက္ရန္အတြက္လိုအပ္ေသာအသုံးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကိုဝယ္ရန္အတြက္နီးစပ္ရာစတိုးဆိုင္သို႔ဝင္လာခဲ႔သည္။
စတိုးဆိုင္ေလးသည္လူသုံးကုန္အလွပစၥည္မ်ားသာမကစာေပဗဟုသုတစာေပမ်ားလည္းေရာင္းခ်ေနေသာဆိုင္ေလးျဖစ္သည္။
စာအုပ္စင္ကိုျမင္ေတာ့အတိတ္ကိုျပန္သတိရေနမိျပန္သည္။ဟိန္းဇင္ကို..။ဟိန္းဇင္ကိုသည္လည္းလြန္းတခါလိုစာဖတ္ဝါသနာပါသည္။
ဖတ္ျပီဆိုလ်င္လည္းတေစၦသရဲမွဖတ္သည္။
သရဲစာအုပ္ဆိုလ်င္လည္းသူမ်ားနွင့္မတူဆရာတာေတေရးသားတဲ႔မဖဲဝါစာအုပ္မွေရြးဖတ္တတ္ျကသည္။ထိုအျကိုက္ခ်င္းတူေသာတခ်က္သည္အတိတ္ကအခ်ိန္ေတြမွာအလြန္ျကည္နူးဖြယ္ေကာင္းေသာအခ်ိန္ျဖစ္ခဲ႔တာေပါ့။
"အို"
ထိုစဥ္တာေတစာအုပ္အသစ္ျမင္၍လွမ္းယူမည္ျပဳ႕စဥ္တစ္စုံတေယာက္ကဦးယူသြားေျကာင့္နွေျမာမိရင္းယူသြားေသာပုဂၢိဳလ္ကိုျကည့္လိုက္မိသည္။
"ဟင္..ဟိန္းဇင္ကို,"
ဟုတ္ပါသည္။တာေတစာအုပ္ကိုလက္ဦးမႈ႕ရသြားသူကတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဟိန္းဇင္ကိုျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ထို့ေျကာင့္ဘာမွမေျပာလိုပဲေကာင္တာဆီသိူ့လွမ္းသြားလိုက္ေတာ့သည္။ထိုအခါဟိန္းဇင္ကိုသူမထြက္သြားေသာေက်ာျပင္ကိုျကည့္ကာျပံဳးမိသည္။
"ေနာက္ေက်ာကျကည့္ရင္မင္းဟာလြန္းနဲ႔အရမ္းတူတယ္ေစာနန္းခင္,မင္းဟာတကယ္ထူးဆန္းတဲ႔မိန္းကေလးပဲ.."
""ညီမ..တာေတရဲ႕ေနာက္ဆုံးထြက္တဲ႔စာအုပ္တအုပ္ေလာက္အစ္မကိုေပးပါလားး"
"ေျသာ္အဲ႔စာအုပ္ကတအုပ္ပဲက်န္ေတာ့တာအစ္မ..ေျသာ္..ေဟာအစ္ကိုဟိန္းဇင္ကိုကိုင္ထားတဲ႔စာအုပ္တအုပ္ရွိေတာ့တာ..မနတ္ျဖန္ျပန္လာယူပါလားအစ္မ..အစ္မကညီမတို႔ဆိုင္ကေဖာက္သည္ေလညီမမနတ္ျဖန္တအုပ္ဖယ္ထားေပးမယ္ေလလာယူပါေနာ္အစ္မ,"
"ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..အစ္မကမနတ္ျဖန္ျမဝတီသြားစရာရွိတယ္..ဒီညေနေကာမရဘူးလားညီမရယ္."
"ဒီညေနေတာ့မရဘူးအစ္မ..မနတ္ျဖန္မနတ္ပိုင္းဆိုရင္ေတာ့ေသခ်ာရပါျပီ"
""ကဲပါ..ကိုယ့္စာအုပ္ပဲယူသြားပါ.."
ရုတ္တရတ္ေဘးမွထြင္ေပၚလာေသာဟိန္းဇင္က္ုစကားေျကာင့္လြန္းတခါေခါင္းယမ္းလိုက္ကာ..
"ေနပါေစေတာ့..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.."
ေျပာျပီးသည္နွင့္ဆိုင္ထဲမွခပ္သုတ္သုတ္ထြားခြာလာခဲ႔သည္။
သူမထြက္ခြာသြားေတာ့ဟိန္းဇင္ကိုျပံဳးျပီသူမကိုေငးျကည့္ကာ..
""မင္းဘယ္သူလဲ..ေစာနန္းခင္""
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
"ဟုတ္ကဲ႔ေရွ့ေနမင္းးေစာတို႔မနတ္ျဖန္သြားမွာပါ..ဒါနဲ႔ေကာင္းျမတ္ကေစာနဲ႔အတူလိုက္ခဲ႔လို႔ျဖစ္ပါ့မလားး"
"သူကေတာ့ေစာေနာက္လိုက္မယ္လို႔ေျပာတယ္..ေစာကမလိုက္ေစခ်င္လို႔လား"
"မဟုတ္ပါဘူးးသူ့အတြက္အဆင္မေျပမွာစိုးလို႔ပါ.."
"အဲ႔ဒါေတာ့မပူနဲ႔ေစာေရ..ဒီေကာင္ျကီးကေစာအတြက္ဆိုအျမဲတမ္းအဆင္သင့္ျဖစ္ေနတာကြယ့္."
ထိုအခါသူမျပံဳးမိသည္။
"ေက်းဇူးပါေရွ့ေနမင္း..ဒါနဲ႔လက္မွတ္ေကာရျပီလားး"
"ေကာင္းျမတ္သြားဝယ္ေနတယ္ေစာခုဏကဖုန္းဆက္တယ္လက္မွတ္အဆင္ေျပလို့စိတ္မပူပါနဲ႔တဲ႔.."
"ေကာင္းတာေပါ့,ဒါဆိုေစာလည္းသိမ္းစရာရွိတာသိမ္းလိုက္ဦးမယ္ေရွ့ေနမင္း"
သို့နွင့္ေရွ့ေနမင္းဖုန္းခ်လိုက္ျပီးေဘးတြင္ခိုးကပ္နားေထာင္ေနသည့္တူေတာ္ေမာင္ေကာင္ျမတ္ကိုျပံဳးစိစိျဖင့္ျကည့္လိုက္သည္။
ထိုအခါေကာင္းျမတ္ကရွက္ယမ္းယမ္းကာပါးခ်ိုင့္ေလးခြပ္ေအာင္ျပံဳးေနေလ၏။
"ကဲ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ..ဘယ္လိုလဲေက်နပ္လးးဘယ့္နွယ့္ကြာေအာင္သြယ္စရာရွားလို့ဦးေလးကိုမွေအာင္သြယ္ခိုင္းရတယ္လို႕"
ထိုအခါေကာင္းျမတ္ကေခါင္းကုတ္ကာရယ္ေနျပန္သည္။
"ဒါနဲ႔ေနစမ္းပါဦး..မင္းလြန္းတခါကိုတကယ္စိတ္ဝင္စားေနတာလား"
" "ဟုတ္တယ္ဗ်ာ..သူ႔ဘဝေလးကိုသနားရင္းဘယ္ကဘယ္ခ်စ္မိသြားလဲမသိပါဘူးဗ်ာ...""
"စဥ္းစားေပါ့ကြာ..မင္းလည္းေခတ္ပညာတတ္လူငယ္တေယာက္ပဲ..အန္ကယ္ကေတာ့လူငယ္ေတြရဲ႕အခ်စ္ေရးကိစၥေတြထဲမွာဝင္မပါခ်င္ဘူး"
"သူကမာနျကီးတယ္ဗ်..က်ြန္ေတာ္ေတာင္မနည္းကပ္ယူေနရတာ"
"ျကိုးစားေပါ့ကြာ..တူေလးအျမဲစဥ္းစားရမွာကသူကအဖိုးရြယ္လူျကီးနဲ႔လက္ထပ္ခဲ႔လို့ခုလိုျပီးျပည့္စုံခဲ႔တာရယ္..ဟိန္းဇင္ကိုနဲ႔အလြန္အက်ဴးပတ္သတ္ခဲ႔ရတာရယ္..ျပီးအမႈ႕မွာလူသုံးေယာက္..
"ေတာ္..ေတာ္ပါေတာ့အန္ကယ္..က်ြန္ေတာ္ဆက္မျကားပါရေစနဲ႔ဗ်ာ,ဒါေတြအားလုံးကိုက်ြန္ေတာ္သိသင့္သေလာက္သိပါတယ္..ဒါေပမယ့္အခ်စ္မွာအဲ႔ဒါေတြနဲ႔မသက္ဆိုင္ဘူးအန္ကယ္."
"ေအးပါကြာ..ငါကမင္းဆုံးျဖတ္ရလြယ္ကူေအာင္ေျပာျပတာပါ.."
ေရွ့ေနမင္းသူ့ပုခုံးကိုပုတ္၍ထိုေနရာမွထြက္ခြာလာခဲ႔ေတာ့သည္။
"က်ြန္ေတာ္ကေတာ့မရေအာင္လြန္းတခါကိုရေအာင္ျကိုးစားမယ္..က်ြန္ေတာ္သူ့ကိုသိပ္ခ်စ္တယ္ဗ်ာ.."
ေျပာရင္းျဖင့္မ်က္ဝန္းအိမ္မွမ်က္ရည္မ်ားတသြင္သြင္စီးက်လာေ့သည္။
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
"အစ္မ,အစ္မ."
အေမွာင္ထဲမွေအာ္ေခၚသံေျကာင့္လြနါးတခါေဘးဝဲသို့ရွာေဖြျကည့္မိသည္။ေပၚလာပါျပီ..သူမေရွ့ကက်ြန္းကုလားထိုင္ေလးေပၚမွာက်ံဳ့ကေလးထိုင္ေနရွာသည္။လြန္တခါကေတာ့သူမကိုျမင္သည္နွင့္ကုတင္ေပၚတြင္အိပ္ေနရာမွထထိုင္လိုက္သည္။
"ညိိမ..ညီမေနရတာအဆင္ေျပရဲ႕လား.."
"အေဖဆုံးသြားျပီဆိုတာညီမျကားသိျပီးပါျပီ."
သူမဆီမွငိုရိႈက္သံသဲ႔သဲ႔ေပၚထြက္လာသည္။
လြန္းတခါလည္းသူမအျဖစ္ကိုျကည့္မိကာစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသည္။
"ညီမစိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ႔..အစ္မေမာင္ေလးကိုရွာေတြ႕ျပီညီမ..သူျမဝတီေရာက္ေနတယ္..အစ္မတို့မနတါ္ဖန္လိုက္သြားမွာ..ေမာင္ေလးကိုရေအာင္ေခၚလာခဲ႔မယ္ေနာ္စိတ္မပူနဲ႔ေတာ့ညီမ"
"ညီမလည္းအဲ႔ကိစၥအတြက္လာခဲ႔တာပါအစ္မ..အစ္မကိုညီအားကိုးပါရေစေနာ္..ေမာင္ေလးးေမာင္ေလးကိုေတြ႕ေအာင္ရွာျပီးျပန္ေခၚလာေပးပါေနာ္အစ္မ.."
"စိတ္ခ်ညီမ..အစ္မသူရွိေနတဲ႔ေနရာကိုသိေနပါျပီအစ္မသူ႕ကိုေခၚလာနိုင္မွာပါညီမ"
မ်က္လုံးမ်ားအလိုလိုပြင့္လာသည္။ေခါင္းရင္းေပၚကနိႈးစက္ေပးထားေသာနာရီကိုျကည့္လိုက္ေတာ့မနတ္၄နာရီပင္ထိုးေနျပီ..
ဆက္အိပ္လို႔ရေတာ့မည္မထင္။သို႔နွင့္အိပ္ယာမွထကာေရခ်ိဳးေလေတာ့သဘ္။ဒီေန့မနတ္၈နာရီျမဝတီတိုက္ရိုက္အိတ္စဘတ္မွန္လုံကားျဖင့္ျမဝတီသို႔ခရီသြားရန္အတြက္ျကိုတင္ျပင္ဆင္ထားေလေတာ့သည္။
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
အခန္းတံခါးကိုေသာ့ေသခ်ာပိတ္လိုက္သည္။
သို႔နွင္ခရီေဆာင္အိပ္ကိုဆြဲကာတိုက္ေအာက္ဆင္းရန္ျပင္လိုက္စဥ္အျကည့္တို့ကဟိန္းဇင္ကိုအခန္းကိုမထင္မွတ္ပဲေရာက္သြားေလသည္။
"ဟင္ေစာေစာစီးစီးအခန္းေသာ့ခတ္ထားပါလားး"
စိတ္ထဲတြင္ေတာ္နည္းနည္းအထူးဆန္းျဖစ္မိသည္။ဟိန္းဇင္ကို၏အိပ္ယာထခ်ိန္သည္အနည္းဆုံးမနတ္၉နာရီပင္။
ယခုမွမနတ္၇နာရီပဲရွိေသးသည္။သို႔ေပမယ့္သူ႔အခန္းတံခါးကေသာ့ပိတ္ထားေလျပီ။
ထိုစဥ္လြန္းတခါလြယ္အိပ္ထဲမွဖုန္းဝင္လာသံေျကာင့္ကိုင္လိုက္သည္။
"မမ.က်ြန္ေတာ္လာျကိုရမလားးမမခုဘယ္မွာလဲ..""
"ေနပါေစေကာင္းျမတ္..ေစာခုလာေနပါျပီ..ေစာလာရင္သာေကာင္းျ့မတ္ေစာေတြ႕နိုင္တဲ႔ေနရာမွာေစာင့္ေနေပးေနာ္..မမေျကာက္လို့ပါ..ခုလိုခရီးရွည္တခါမွမသြားဖူးလို႔ပါ"့မယ္..
"ဟုတ္ကဲ႔မမ..က်ြန္ေတာ္ေစာင့္ေနပါ့မယ္.,"
သို့နွင့္႔ဖုန္းခ်ကာတို္ေအာက္သို႔ဆင္းလာခဲ႔ေတာ့သည္။
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
အေဝးေျပးကားဝန္းသို႔ေရာက္နွင့္ေနျပီ..။လူသူမ်ားရႈတ္ေထြးေန၍ေကာင္းျမဘည့္ကိုရွာရခတ္ေတာ့သည္။
ထိုစဥ္မိမိလက္ေကာက္ဝတ္ကိုအေနာက္မွေန၍ရုတ္တရတ္လွမ္းဆြဲခံလ္ိုက္ရျခင္းေျာင့္လန့္ျဖန္ါ့သြားမိသည္။
လွည့္ကာျကည့္လိုက္ေတာ့မွ..
"အမေလးေကာင္းျမတ္ရယ္..လန္႔လိုက္တာ..ေစာကမင္းကိုလိုက္ရွာေနတာ"
"မမကိုအေဝးကတည္းကေတြ႕ပါတယ္ဗ်..မမက်ြန္ေတာ့ကိုရွာေနတာကိုျမင္ခ်င္လို႕.,"
"ကဲအပိုေတြေျပာတာရပ္ျပီးမမတို့ကားေပၚတတ္ျကရေအာင္ကားကဘယ္မွာလဲ"
သို႔နွင့္ကားဆီသို႔လွမ္းလာခဲ႕ျကသည္။
ထို့ေနာက္ကားေပၚသို႔နွစ္ဦးသားတတ္လိုက္ျပီးထိုင္ခုံလက္မွတ္အတိုင္းမိမိထိုင္ခုံကိုရွာလိုက္ရင္းမထင္မွတ္ေသာျမင္ကြင္းတစ္ခုကိုအံ႔ျသစြာျမင္ေတြ႕လိုက္ရေလေတာ့သည္။
""ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ.,အစ္မကမနတ္ျဖန္ျမဝတီကိုခရီးထြက္ရမွာ.,ညေနမရဘူးလား"
ေစ်းဆိုင္တြင္တာေတစာအုပ္ဝယ္ရငါ္းေျပာထြက္မိသြားေသာစကားသံကိုျပန္လည္ျကားေယာင္ကာေနကာမ်က္မွန္ေလးကိုအေပၚမတင္ကာသူမတို့ကိုမခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးေနေသာ...ဟိန္းဇင္ကို။
ေကာင္းျမတ္အပါအဝင္လြန္းတခါပါမထင္မွတ္ထားေသာျမင္ကြင္းေျကာင့္ပို၍အံ႔သမိသြားသည္။
သူ..ဘယ္ကေနဘယ္လို..ကားေပၚေရာက္ေနရသနည္းး
သူကေတာ့လူအမ်ားျမင္မွာစိုးေသာေျကာင့္ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ဦးထုပ္အနက္ကိုခပ္ငိုက္ငိုက္ေဆာင္းထားေလသည္။
သို့ေသာ္သူဘယ္လိုပင္ရုပ္ဖ်က္ထားပါေစ..တခ်ိန္ကသူမနဲ႔အတူအျပင္ထြက္ရင္နွစ္ေယာက္သားအတူတူရုပ္ျဖတ္ျပီးေလ်ာက္လည္ခဲ႔ျကေသးတယ္။သူကိုလည္းတခ်ိန္ကလြန္းတခါပဲရုပ္ဖ်က္ေပးတာ။ထို့ေျကာင့္သူဘယ္လိုပင္ရုပ္ဖ်က္ထားပါေစလြန္းတခါမွတ္မိတာေပါ့။
လြန္းတခါဟတ္ခနဲ႔ေစာင္းရယ္ရယ္လိုက္သည္။ေကာင္းျမတ္ကေတာ့အလိုမက်ေသာမ်က္လုံးမ်ားျဖင့္သူ႕ကိုအေသခ်ာျကည့္ေနေလသည္။
ဟိန္းကိုဇင္ကေတာ့သူမကိုျကည့္ကာလြန္စြာသေဘာက်ဟန္ရွိသည္။သြားထက္ကေလးေတြေပၚေအာင္ရယ္ျပေနေတာ့သည္။
(သီခ်င္းသံ)ဆည္းလည္းသံေတြလို..အိုနင္ျပံဳးလိုက္ရင္..တဒိတ္ဒိတ္ရင္ေတြဖို..ငါရင္ထဲစကားဆို..အခ်စ္ကအဖ်ားးဆို..ကုသဖို႔လို..မင္းရဲ႕အခ်စ္ေတြကေဆးတစ္ခြပ္ပါပဲ..
ဆည္လည္းသံေတြလို..အိုနင္စကားေျပာရင္..အသဲေလးတုန္ေနလို႔..အရင္လိုထက္အခ်စ္ပို..နႈတ္ခမ္းေလးလႈပ္တာ..လမ္းေလ်ာက္သြားတာ..ငါ့ရဲ႕အသဲမွာအခ်စ္ေရ႕..ဆည္းလည္းသံေလးမ်ားလို...ဆည္းလည္းသံေလးမ်ားလို..ဆည္းလည္းသံေလးမ်ားလို...(သီခ်င္းသံ)
အပိုင္း( ၈ )သို႔ဆက္ရန္***
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
No comments:
Post a Comment